Περί ύπαρξης των μη αναγκαίων σχολικών φυλάκων και ανυπαρξίας των αναγκαίων επιστατών στα σχολεία

Διάβασα στο μπλογκ του Μανώλη ένα ... "ανέκδοτο" για τους σχολικούς φύλακες.
Επειδή αυτό το ανέκδοτο δείχνει πεντακάθαρα τη φαυτλότητα του ελληνικού κράτους αλλά και την άρνησή του να επιδιορθωθεί έστω και λίγο, θα αντιγράψω το ανέκδοτο και θα το σχολιάσω

Η ανάρτηση του Μανώλη είναι σημερινή και λέει τα εξής:

Ακούστε ένα ανέκδοτο...

...το έλεγε φίλος πριν λίγη ώρα και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας πριν το ξεχάσω.
Όπως ξεχνάμε τόσα και τόσα μυρωδικά που σε αδιευκρίνιστες μικροποσότητες ανακατεύονται στο τσουκάλι της κοινωνικότητας μας, κάνοντας την συνείδηση μας σούπα.
Είναι ένας σχολικός φύλακας.
Η εργασία αυτού του ανθρώπου είναι να προσέχει το σχολικό κτίριο από τις 2 το μεσημέρι ως τις 10 το βράδυ. Κάθεται μέσα στο κτίριο, στο γραφείο των δασκάλων και βλέπει τηλεόραση. Οι πόρτες του κτιρίου είναι κλειδωμένες και ο συναγερμός –παγίδες- ενεργοποιημένος. Οποιοσδήποτε προσπαθήσει να παραβιάσει το κτίριο, ο συναγερμός θα ειδοποιήσει την αστυνομία και την εταιρεία φύλαξης.
Ο φύλακας, δεν ανήκει σε κάποια ειδική δημόσια ή ιδιωτική επιχείρηση. Είναι εργάτης στο Δήμο, και για την απογευματινή απασχόληση του παίρνει κάποιες υπερωρίες.
Όχι από τις υπερωρίες που ξέρουμε, δηλαδή αντί να σχολάσεις από την δουλειά σου στις 3, σχολάς στις 10, άρα δούλεψες υπερωριακά 7 ώρες. Όχι τέτοια σύνθετα πράγματα.
Απλά. Αντί να πας στη δουλειά σου στις 7 το πρωί, πας στις 2 το μεσημέρι, αλλά επειδή σου χαλά την μέρα αυτό το ωράριο, παίρνεις επί πλέον κάποιες ώρες με την μορφή υπερωριών.
Όπως είναι λοιπόν αραχτός ο φύλακας στην τηλεόραση και αναμετρά τα πασίγνωστα εργασιακά πλεονεκτήματα των δασκάλων, σκάει στα γέλια.
Γιατί αυτός με το επιστημονικά μελετημένο επίδομα των υπερωριών μπορεί να φτάσει στα 1.500 με 1.600 ευρώ, ενώ ο δάσκαλος με την επιστημονική κατάρτιση μένει στα 1.000 με 1.100
Έτσι απότομα τέλειωσε το ανέκδοτο και μένα με έπιασε νευρικό γέλιο.
Φανταστικό.
Από τα πιο έξυπνα που έχω ακούσει τελευταία, γι αυτό το μοιράζομαι μαζί σας.
Για να ‘μαι ειλικρινής, δεν γέλασαν όλοι.
Άλλος άρχισε να βρίζει κι άλλος έδειξε αηδία.
Αυτό όμως σε καμιά περίπτωση δεν μειώνει το φίνο πνεύμα της ενέργειας που κρύβει το ανέκδοτο.

Το δικό μου σχόλιο:

Αν διορθώσουμε λίγο τα νούμερα χωρίς να αλλάζει η ουσία, αυτή είναι η πραγματικότητα.

Οι σχολικοί φύλακες επιδοτήθηκαν από την ΕΕ ΟΧΙ ΣΑΝ ΕΡΓΑΣΙΑ (γι αυτό και δεν είχαν ένσημα) αλλά ΣΑΝ ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗ ώστε κάποιοι να μάθουν τη δουλειά και ΑΝ η κοινωνία την ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ αυτή τη δουλειά τότε να υπάρχουν εξειδικευμένα επιμορφωμένα άτομα ώστε η κοινωνία να τα πληρώνει και να της προσφέρουν τις υπηρεσίες τους. Το ίδιο έγινε και με κάποιους σχολικούς τροχονόμους, κάποια προγράμματα όπως το βοήθεια στο σπίτι (μόνο που εκεί μπαίνανε και ένσημα, δηλαδή ήταν εργασία).
Ο ΦΑΥΛΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ σε συνδυασμό με τον ΦΑΥΛΟ αντίστοιχο Πασοκο (νομίζω ήταν ο Ρέππας) όταν μονιμοποιήθηκαν οι συμβασιούχοι το 2005 ενέταξαν στους δικαιούχους μονιμοποίησης και τους σχολικούς φύλακες. ΧΩΡΙΣ ούτε καν ένσημα αλλά με σοβαρές (κατά Παυλόπουλο) κινητοποιήσεις.
Και αφού μονιμοποιήθηκαν παρέμειναν σχολικοί φύλακες με την μη δουλειά που είχαν ως τότε. Ενώ είναι όλοι ΔΕ (με απολυτήριο λυκείου) και μπορούν να γίνουν επιστάτες στα σχολεία, δηλαδή να είναι χρήσιμοι και σε ένα τομέα που τα σχολεία πονάνε!
ΦΑΥΛΟ και γελοίο κράτος, τι άλλο από Ανέκδοτα μπορούν να είναι οι πράξεις του!

Συζήτησα το θέμα με τον αντιδήμαρχο παιδείας του δήμου μας κ. Πέτρο Καψοκόλη. Του είπα ότι χρειάζονται επιστάτες και όχι φύλακες. Μου είπε ότι η δική τους εκτίμηση (της διοίκησης) είναι ότι οι φύλακες χρειάζονται. Πιστεύω ότι κάνει λάθος αλλά έδειξε να το πιστεύει, να έχει σκεφτεί ή συζητήσει πάνω σε αυτό. Οπότε δεν αλλάζει εύκολα γνώμη.
Φυσικά έχει λάθος! Αυτό είναι αναμφισβήτητο αλλά (ποιος ξέρει πως) η διοίκηση τώρα έχει δυστυχώς διαμορφωμένη γνώμη. Ελπίζω να το αντιληφθούν το λάθος σύντομα και να κάνουν κάτι προς τη σωστή κατεύθυνση. Επιστάτες χρειάζονται στα σχολεία και όχι φύλακες οι οποίοι μπορούν κάλλιστα να αντικατασταθούν με ένα συναγερμό συνδεδεμένο με την αστυνομία.

Η Κίνηση Πολιτών Δραπετσώνας πρέπει να κάνει την εμφάνισή της σύντομα.

Η απογραφή έγινε. Να δούμε τα αποτελέσματα και να προσωρήσουμε.

Θα μπορούσε να λέγεται και Κίνηση Εκβιαστών για την Απελευθέρωση της Δραπετσώνας. Κάπως έτσι θα πρέπει να λειτουργήσει αυτή η Επιτροπή αν θέλει να θέσει στην ημερήσια διάταξη το ζήτημα της απελαυθέρωσης της Δραπετσώνας από τα δεσμά του Καλλικράτη. Εκβιασμοί πολιτικοί του στυλ "δώσε μου την υπόσχεσή σου, κάνε την και πιο συγκεκριμένη, και θα βγω δημόσια να σε υποστηρίξω". Μετά θα δούμε αν ο εκβιασμός θα πιάσει.
Υπάρχουν κάποια προβλήματα σε αυτή τη διαδικασία:
Πρώτα αν υπάρχουν κάποιοι που θα τον πάρουν στα σοβαρά και
Μετά αν αυτοί οι κάποιοι θα τηρήσουν τον λόγο τους.
Προϋπόθεση να είναι αρκετοί και επώνυμοι αυτοί που θα διατεθέσουν εαυτόν στην υπόθεση με τον κίνδυνο να χαρακτηριστούν σαν αυτό που θα είναι, δηλαδή (πολιτικά) εκβιαστές!

Αυτός έφυγε νωρίς!

.
Κηδεύτηκε ο Γιώργος Αραβιάδης.

Έφυγε ειρηνικά και ήσυχα.
Τελείωσε με τα βάσανα και τις μικροχαρές.
Οι δικοί του που έμειναν πίσω είναι δυστυχείς.
Γιατί έχασαν έναν καλόν άνθρωπο.
Εύκολα βρίσκεις έναν πρώην δήμαρχο, δύσκολα ένα καλόν άνθρωπο!
Όσοι μείναμε εδώ, θα πάρουμε τον ίδιο δρόμο κάποια μέρα κι εμείς.
Αμετάκλητα!

Πέθανε ο Γιώργος Αραβιάδης

.

Σε ηλικία σχετικά μικρή, στα 66 του, μας άφησε ο Γιώργος Αραβιάδης, δήμαρχος Δραπετσώνας την περίοδο 2002-2006.

Είχε υγεία επιβαρυμμένη με εγχειρήσεις καρδιάς κλπ. αλλά η επιστήμη κρατάει πια τους ανθρώπους με τέτοια προβλήματα μέχρι τα βαθιά γεράματά τους. Αυτό δεν συνέβη με τον φίλο Γιώργο Αραβιάδη.

Συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Η Βάσω θα το νιώσει περισσότερο από όλους. Αλλά και τα παιδιά του και όλοι οι οικείοι και συγγενείς του. Γι αυτούς, για εμάς δηλαδή που μένουμε, είναι πικρός και αβάσταχτος ο θάνατος. Αυτός που φεύγει, τελειώνει με τις επίγειες ιστορίες.

.

Το βιντεάκι το είχα φτιάξει για τον θάνατο ενός φίλου.

Ας το ακούμε να μας συνοδεύει με τη σκέψη στον Γιώργο Αραβιάδη

Ηετιώνεια, η ονομασία της περιοχής της Δραπετσώνας (από κείμενο του Θουκυδίδη)

Στο μπλογκ Γ.Τσιρίδης ανέβασα το παρακάτω κείμενο που αποτελεί και ένα από τα κεφάλαια της Ιστορίας της Δραπετσώνας με τον τίτλο "Από τον Πόντο στον Πειραιά, ... εδώ στη Δραπετσώνα"
Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι αλλά και οι παλαιότεροι που δεν έτυχε ποτά κανείς να τους πει ή να διαβάσουν κάτι σχετικό.

Το όνομα της περιοχής ήταν Ηετιώνεια λοιπόν (και ειδικότερα "ΤΡΑΠΕΖΩΝ" επειδή ήταν γεμάτος "Τράπεζες", δηλαδή ταφόπλακες ηρώων που θάβονταν ακριβώς έξω απότα τείχη)

• ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΟΥΚΥΔΙΔΗ:
•  

• Κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου (431-404 πΧ) οι Αθηναίοι κατέκτησαν περιφανείς νίκες, υπέστησαν όμως και κάποιες συμφορές, η μεγαλύτερη των οποίων ήταν η Σικελική Εκστρατεία. Ήταν ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο του Αλκιβιάδη, τον οποίο όμως οι εχθροί του κατάφεραν να καταδικάσουν (κατηγορώντας τον για δήθεν βεβήλωση των «Ερμών Κεφαλών») όταν πια αυτός είχε ξεκινήσει με τον στόλο για τη Σικελία και του στέρησαν την αρχηγία εν πλω. Η εκστρατεία, χωρίς πλέον τον Αλκιβιάδη οδήγησε τον αθηναϊκό στόλο και στρατό σε μια τέλεια καταστροφή.
• Την εξουσία τότε πήραν στην Αθήνα οι ολιγαρχικοί με πραξικόπημα στο οποίο όμως αντέδρασε ο εναπομείνας στόλος που βρισκόταν στη Σάμο. Αρχηγός του στόλου έγινε ο Αλκιβιάδης, καθώς τον αποδέχτηκαν με τιμές οι Αθηναίοι που αποτελούσαν τα πληρώματα και τους στρατιώτες και του ζήτησαν να αποκαταστήσει τη δημοκρατία στην Αθήνα.
• Ο Αλκιβιάδης πραγματικά άρχισε τις ετοιμασίες για να εκστρατεύσει στην Αθήνα για να επαναφέρει στην εξουσία τους δημοκρατικούς. Οι ολιγαρχικοί ανησυχούντες αποφάσισαν να οχυρώσουν την Ηετιώνεια, την σημερινή Δραπετσώνα, ενισχύοντας τα τείχη της Ηετιώνειας Πύλης. Περιγράφει τα γεγονότα ο Θουκυδίδης ως εξής: (ΘΟΥΚ. Θ 89-90 σε μετάφραση Α.Βλάχου))
•  
• «είχαν αρχίσει να κτίζουν ένα οχυρό στην τοποθεσία που ονομάζεται Ηετιώνεια. Βλέποντας ότι οι πρέσβεις τους είχαν γυρίσει από τη Σάμο και ότι, όχι μόνον ο λαός αλλά και πολλοί δικοί τους, που ως τότε τους ήταν πιστοί, μεταστρέφονταν, ανέπτυξαν μεγάλη δραστηριότητα…..
• Η Ηετιώνεια είναι χερσόνησος του Πειραιά κοντά στην είσοδό του. Την οχύρωναν κατά τέτοιο τρόπο ώστε μαζί με το τείχος που υπήρχε προς τη στεριά να μπορεί ολιγάριθμη φρουρά να ελέγχει την είσοδο….»
•  
• Η Δραπετσώνα λοιπόν ήταν η χερσόνησος κοντά στο κεντρικό λιμάνι του Πειραιά που φιλοξενούσε την Ηετιώνεια Πύλη και η ίδια ονομαζόταν Ηετιώνεια. Αποτελούσε τμήμα του Δήμου των Πειραιωτών και η τοποθεσία της μαζί με τα οχυρά της την είχαν επιβάλει σαν σημαντικό τμήμα της οχύρωσης του Πειραιά και της προστασίας της Αθήνας ολόκληρης από εισβολείς που θα απειλούσαν την πόλη από θαλάσσης και θα αποβιβάζονταν στη στεριά. Και η πρώτη αναφορά της σε ιστορικό κείμενο είναι ακριβώς η παραπάνω αναφορά του μεγάλου ιστορικού, του Θουκυδίδη

 

Η Ηετιώνεια αποτελούσε μέρος του Πειραιά. Ο Πειραιάς (Πειραϊκή, Δραπετσώνα και Ζέα) μαζί με άλλες τρεις "κώμες", την Ξυπετή (Νίκαια, Καμίνια), το Φάληρο (Παλαιό Φάληρο) και τους Θυμητάδες (Κερατσίνι) αποτελούσαν το ΤΕΤΡΑΚΩΜΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ που ήταν η ονομασία του ευρύτερου Πειραιά.

Τα θέματα και τα εισηγητικά τους για τη συνεδρίαση του ΔΣ τη 2-5-11 μετά μουσικής!

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την πρόσκληση του ΔΣ της Δευτέρας 2-5-11 (λωρα 8.30μμ) και τα εισηγητικά των θεμάτων αυτών στο παρακάτω Βιντεάκι με την εξαίσια μουσική των MADREDEUS  (Miradouro de Santa Catarina)

Τώρα, ποιος θα αφιερώσει 4 λεπτά της ζωής του για να διαβάσει τα εισηγητικά ενός ψιλοαδιάφοροθ ΔΣ ουδείς το γνωρίζει. Τουλάχιστον θα ακούει τη μουσική!

Τα Πάθη της Δραπετσώνας

Μεγάλη Εβδομάδα των Χριστιανών, Ο Απρίλης, ο μήνας ο σκληρός του Έλιοτ, Ο θάνατος και η αναγέννηση του Διόνυσου των Ελλήνων, ο θάνατος της Δραπετσώνας που ψυχορραγεί σιγά-σιγά κάτω από τον Ραγκουσιανό Καλλικράτη

Καιρός για τη ΜΗΤΕΡΑ ΨΥΧΗ του Ροντρίγκο Λεάο

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Το βιντεάκι ήταν ερασιτεχνική προσπάθεια όταν προσπαθούσα να μάθω πως δουλεύουν αυτά τα πράγματα. Χρησιμοποίησα και υλικό που πήρα με κάμερα και μαγνητόφωνο από το Youtube. Η κακή του ποιότητα δεν εμποδίζει να απολαύσει κανείς την ήρεμη θλίψη που χαρακτηρίζει τη Μητέρα Ψυχή (Alma Mater) του Rodrigo Leao

Παρουσίαση του βιβλίου "Η δική μας Ανάπλαση" στη Δραπετσώνα με στόχο μια ουσιαστική συζήτηση για το θέμα και δράση!

Η παρακάτω πρόσκληση γίνεται από τους

Λάκη Ιγνατιάδη και Γιώργο Παπαδάκη

σε συνεννόηση φυσικά μαζί μου, για την 2η παρουσίαση του βιβλίου

«Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΑΝΑΠΛΑΣΗ»

τη ΔΕΥΤΕΡΑ 9 ΜΑΪΟΥ 2011, στις 8μμ

στην αίθουσα ΔΣ του Δήμου Δραπετσώνας

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Τον Σεπτέμβριο του 2010 κυκλοφόρησε το βιβλίο του Γιώργου Τσιρίδη « Η δική μας Ανάπλαση »
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, το πνεύμα της Ανάπλασης εξέπεμψε την ιδέα να γίνει μία παρουσίαση του βιβλίου, στη Δραπετσώνα.

• Τον Απρίλιο του 2011, μετά από περιπετειώδη περιπλάνηση στο αχανές, το σήμα ελήφθη από τους κατάλληλους ανθρώπους, την ώρα του καφέ. Αυτοί συμφώνησαν με το συγγραφέα να κάνουν μία σύντομη παρουσίαση του βιβλίου.
• Συμφώνησαν επίσης πως το σημαντικό είναι να γίνει κατόπιν μία καλή συζήτηση. Μία συζήτηση της οποίας το ζητούμενο θα είναι η διαμόρφωση κοινών θέσεων για το χώρο των 600 στρεμμάτων, το χώρο δηλαδή της τέως βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας – Κερατσινίου. Είναι ηλίου φαεινότερο πως, αν θέλουμε ο χώρος αυτός να αξιοποιηθεί προς το συμφέρον μας, αν επιθυμούμε επιλογές και έργα προσανατολισμένα στο κοινό καλό, τότε έχουμε ανάγκη από ένα καλά επεξεργασμένο σχέδιο/πρόταση για την τελευταία ελεύθερη περιοχή του Δυτικού Πειραιά. Σχέδιο που θα είναι ένα ισχυρό όπλο και στα χέρια μας και στα χέρια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Και αυτό το σχέδιο μπορεί να γίνει ακαταμάχητο, μόνο αν διαμορφωθεί μέσα από ένα δημόσιο διάλογο όλων όσων αγωνιούν για το παρόν και μέλλον της πόλης μας.

Επειδή λοιπόν όλοι, λίγο πολύ, έχουμε συνείδηση ότι η περιοχή αυτή είναι

η τελευταία ευκαιρία όλου του Δυτικού Πειραιά για ένα καλύτερο αύριο,

σας προσκαλούμε, με αφορμή το βιβλίο για την Ανάπλαση,

να συμμετάσχετε κι εσείς σ’ αυτή τη συζήτηση.

τη ΔΕΥΤΕΡΑ , 9 Μαΐου 2011, στις 8 μ.μ.

θα σας περιμένουμε, στην αίθουσα

των Δημοτικών Συμβουλίων του Δημαρχείου Δραπετσώνας,

Η συμμετοχή σας σε αυτήν τη συζήτηση και χαρά θα μας φέρει και θα είναι τιμή μας.

Οι οικοδεσπότες

Γιώργος Παπαδάκης Λάκης Ιγνατιάδης

Info: Την τριετία 1980 - 1982, και την διετία 1989-90 οι Ιγνατιάδης Λ, Παπαδάκης Γ , Τσιρίδης Γ, ήταν συνεκδότες της Δραπετσωνίτικης εφημερίδας « ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΑ». Ένας μόνιμος στόχος της εφημερίδας αυτής, που ήταν και αίτημα των συνεχών πιέσεων και αγώνων της πλειονότητας των κατοίκων, ήταν να φύγουν τα εργοστάσια από την περιοχή της Δραπετσώνας. Με το κλείσιμο και των Λιπασμάτων, το 1999, ο στόχος τελικά πραγματοποιήθηκε.

Από το 2001 έως και το 2009, οι τρεις προαναφερθέντες, ήταν δραστήρια μέλη της πάλαι ποτέ «ΠΑΜΠΕΙΡΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για την ΑΝΑΠΛΑΣΗ» Η επιτροπή αυτή, ήταν η πρώτη στον ευρύτερο Πειραιά που εξέφρασε το αίτημα για τη δημιουργία, στο χώρο αυτό, και ενός Μητροπολιτικού πάρκου υψηλού πρασίνου και εργάστηκε με ένταση γι’ αυτό καθώς και για την έξοδο της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου στη θάλασσα. Οι στόχοι αυτοί, θέλουμε να ελπίζουμε πως με τις προσπάθειες όλων μας, σύντομα θα επιτευχθούν.

 

ΤΑΜΠΟΥΡΙΑ: Λες να λεγόμαστε έτσι σε λίγο όλοι μας; Από Θυμαιταδίτες πάντως, καλύτερα Ταμπουριώτες!

Στο μπλογκ μου "Γιώργος Τσιρίδης" έγραψα το παρακάτω κείμενο που δίνει μια πρόταση (την ονομασία ΤΑΜΠΟΥΡΙΑ) για τη νέα πόλη.
Να σημειώσω ότι καλό θα είναι κατ' αρχήν, η όποια μετονομασία να καθυστερήσει όσο πιο πολύ γίνεται ώστε να μπορέσουμε να χωριστούμε απελευθερώνοντας εμείς τους κερατσινιώτες και αποκτώντας κι εμείς την ελευθερία μας και να μην χρειαστεί ποτέ να χρησιμοποιήσουμε άλλο όνομα είτε εμείς είτε εκείνοι ο καθένας για την πόλη του. Όμως, σαν διανοητική άσκηση και για αποφυγή του κακόηχου και απολύτως αντιδραπετσωνίτικου "Θυμητάδες" έγραψα το παρακάτω:

Παρ’ όλο που έχω εκφράσει κατ’ επανάληψη τη θέση μου ότι το μέγα λάθος της κατάργησης των Δήμων Δραπετσώνας και Κερατσινίου μόνο με την επανασύσταση τους ως αυτοτελών οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης μπορεί να επανορθωθεί, ωστόσο θέλω έγκαιρα να παρέμβω σε ένα θέμα που ίσως ανακινηθεί στο μέλλον.
Είναι το θέμα της ενδεχόμενης μετονομασίας του νέου καλλικρατικού δήμου Κερατσινίου-Δραπετώνας με ένα ενιαίο όνομα.
Ο δήμαρχος κ. Λ.Τζανής, χωρίς να έχει ευθέως αναφερθεί στο ζήτημα της ενδεχόμενης μετονομασίας, έχει κατά καιρούς αναφέρει το αρχαίο όνομα της περιοχής του Κερατσινίου που ήταν Δήμος Θυμητάδων (ή Θυμαιταδών). Να πληροφορήσουμε εδώ ότι αυτός ο δήμος περιελάμβανε περιοχές του Κερατσινίου και του Περάματος (από την ΕΥΔΑΠ και τον λιμένα Φωρών μέχρι το Ικόνιο και πέρα από αυτό) και δεν άγγιζε τη Δραπετσώνα η οποία ήταν τμήμα του Δήμου Πειραιά (λιμήν Κανθάρου) και του Τετρακώμου Ηρακλείου και η ίδια είχε την ονομασία «Ηετιώνεια», λόγω της ομώνυμης Πύλης του Κονώνειου τείχους, ή «Τραπεζών» επειδή ήταν τόπος γεμάτος «Τράπεζες», αρχαίους τάφους ηρώων που θάβονταν έξω από τα τείχη των πόλεων. Κατά συνέπεια η ενδεχόμενη ονομασία του νέου δήμου σε «Θυμητάδες» θα απέκλειε τη Δραπετσώνα και θα έδινε κακόηχα παράγωγα όπως «Θυμαιταδίτες» και «Θυμαιταδίτισσες» για τους κατοίκους ενώ και η έκφραση «μένω στους Θυμητάδες» δεν ακούγεται όμορφα στα μέρη μας, όσο ίσως θα ακουγόταν αν ήμασταν κάπου αλλού π.χ. κοντά στην Κεφαλονιά ή την Αργολίδα.
Θα πρότεινα δυο θαυμάσια ονόματα για τον ενιαίο δήμο, το «Ηετιώνεια» και το «Τραπεζών», αν αυτά δεν χαρακτήριζαν περισσότερο τη Δραπετσώνα και πολύ λιγότερο το Κερατσίνι. Έτσι τα αντιπαρέρχομαι και αυτά.
Καλό όνομα μου φαίνεται το «Δήμος Καραϊσκάκη», με παράγωγα «διαμένω στου Καραϊσκάκη» ή «στον Καραϊσκάκη» αν και τα παράγωγα για τους κατοίκους «είμαι Καραϊσκακιώτης» ή «είμαι Καραϊσκακιώτισσα» δεν ακούγονται πολύ καλά. Υπάρχει όμως το γεγονός ότι ο Καραϊσκάκης έδρασε και στους δυο δήμους και πέθανε εδώ κοντά, και το όνομα παραπέμπει περισσότερο στην μεγαλύτερη κοινότητα εκ των δύο που είναι το Κερατσίνι, το οποίο μάλιστα είχε τον Καραϊσκάκη σήμα και σημαία του.
Καλό όνομα επίσης μου φαίνεται το «Ταμπούρια». Κι αυτό είναι περισσότερο Κερατσινιώτικο καθώς τα Ταμπούρια είναι γειτονιά του Κερατσινίου, όμως είναι σαφώς ένα τοπωνύμιο, έχει ιστορικότητα, εκφράζει το μαχητικό πνεύμα των δύο περιοχών μας και μπορεί να εκφράσει τους δυο πρώην δήμους. Το όνομα «Δήμος Ταμπουρίων» ακούγεται όμορφα ως εύηχο, το «μένω στα Ταμπούρια, στη γειτονιά τάδε» ακούγεται επίσης καλό και οι χαρακτηρισμοί «Ταμπουριώτης» και «Ταμπουριώτισσα» είναι συνηθισμένοι στο αυτί ως ήδη προϋπάρχοντες.

Αυτό που επείγει είναι να συγκροτηθεί η Κίνηση Πολιτών Δραπετσώνας.

Από τα δημοτικά τέλη της Δραπετσώνας θα ζει ο νέος δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας

.
Μια ματιά στα ΕΣΟΔΑ:

Όπως φαίνεται από τις εισηγήσεις των υπηρεσιών του νέου καλλικρατικού δήμου τα αναμενόμενα έσοδα του δήμου από δημοτικά τέλη θα ανέλθουν στα 14 εκ. ευρώ εκ των οποίων τα 4,6 εκ. ευρώ προέρχονται από τη δημοτική ενότητα Δραπετσώνας και τα 9,4 εκ. ευρώ προέρχονται από τη δημοτική ενότητα Κερατσινίου, ισχύει δηλαδή η σχέση ένα προς δύο 1:2
.
Από τα 4,6 εκ. ευρώ της Δραπετσώνας, το 1 εκ. ευρώ περίπου προέρχεται από τις κατοικίες δηλαδή ποσοστό 22% περίπου του συνόλου προέρχεται από τους δημότες (οι μεγάλες βιομηχανίες συνεισφέρουν στη Δραπετσώνα πάνω από 3 εκ. ευρώ ποσοστό κοντά στο 75%)
Από τα 9,4 εκ. ευρώ του Κερατσινίου, τα 5,5 εκ. ευρώ προέρχονται από τις κατοικίες, δηλαδή ποσοστό περίπου 58% ) οι μεγάλες βιομηχανίες συνεισφέρουν στο Κερατσίνι λιγότερο από 2 εκ. ευρώ ποσοστό κοντά στο 21%)
.
Και μόνο τα παραπάνω νούμερα δείχνουν τουλάχιστον τα εξής:
1.- Ο βασικός αιμοδότης και χρηματοδότης του νέου καλλικρατικού δήμου είναι η Δραπετσώνα με τα μεγάλα εργαστάσιά της που φορολογούνται με 5-.πλάσιο των κατοικιών τέλος. Στο Κερατσίνι οι κατοικίες (και συνεπώς οι κάτοικοι) είναι πολλές και τα έσοδα του δήμου προέρχονται από αυτούς.
2.- Στη Δραπετσώνα ο δήμος στηριζόταν οικονομικά στα έσοδα από το μεγάλο κεφάλαιο ενώ στο Κερατσίνι στηριζόταν στα έσοδα από τα φτωχά στρώματα του πληθυσμού.
3.- Οι μέχρι τώρα δημοτικές αρχές της Δραπετσώνας αποδείχτηκαν όλες μαζί κατώτερες των περιστάσεων αφού με τέτοιο "θησαυρό" στα χέρια τους κατάφεραν να έχουν χρέη. Ο Ρέντης, που είναι μια αντίστοιχη με τη Δραπετσώνα περίπτωση, έχει περισσεύματα αρκετών εκ. ευρώ.
.
Μια ματιά στα ΕΞΟΔΑ
.
Από τα προβλεπόμενα έξοδα 14 εκ. ευρώ (στον λογαριασμό των ανταποδοτικών τελών) τα 6,9 εκ. ευρώ αφορούν σε προμήθειες, συντηρήσεις κλπ. που είναι κοινά έξοδα των δύο πρώην δήμων που δεν μπορούν να διαχωριστούν τώρα. Τα υπόλοιπα 7,1 εκ. ευρώ αφορούν σε δαπάνες μισθοδοσίας των δημοτικών υπαλλήλων των υπηρεσιών καθαριότητας. Αυτή φαίνονται ξεχωριστά ανά δημοτική ενότητα. Βλέπουμε λοιπόν ότι:
Από τα 7,1 εκ. ευρώ μισθοδοσιών το 1,1 εκ. ευρώ αφορά σε εργαζόμενους της υπηρεσίας καθαριότητας της Δραπετσώνας και τα 6 εκ. ευρώ σε εργαζόμενους της υπηρεσίας καθαριότητας Κερατσινίου, δηλαδή η αναλογία 1:6 του πληθυσμού, τηρείται και στο προσωπικό.

Η Δραπετσώνα με το 1/7 των εξόδων του νέου δήμου (στον λογαριασμό καθαριότητας) καλύπτει το 1/3 των εσόδων του λογαριασμού αυτού, δηλαδή ΤΡΙΠΛΑΣΙΟ ΠΟΣΟ. Το 1/7 των εξόδων για μισθοδοσίες δίνει αναλογία 1:6 ενώ το 1/3 των εσόδων από δημοτικά τέλη δίνει αναλογία 1:2, άρα η αναλογία εσόδων προς έξοδα είναι 3:1 δηλαδή η Δραπετσώνα πληρώνει ΤΡΙΠΛΑΣΙΑ από το Κερατσίνι.
ΣΗΜ.: Δεν λέμε "ο Δραπετσωνίτης" (αυτός πληρώνει κάτι ελάχιστα μικρότερο) αλλά "η Δραπετσώνα" συμπεριλαμβάνοντας το σύνολο των πόρων της δημοτικής ενότητας.
.

Την Κυριακή κληρώνονται τα διαμερίσματα των Σεισμοπλήκτων. Ας μνημονεύσουμε λοιπόν αυτήν ακριβώς τη στιγμή κάποια ονόματα: Θόδωρε Γιατρόγλου, Σοφία Χαλυβοπούλου και Στάθη Αντωνιάδη, δεν αγωνιστήκατε επί ματαίω! Είπατε "ΓΕΝΟΙΤΟ" και έγινε! Αιωνία σας η μνήμη!

(αναδημοσιεύω από το μπλογκ "Γιώργος Τσιρίδης", πρέπει όμως να δημοσιευτεί και στην ΠΡΩΤΗ ΚΙΝΗΣΗ γι αυτό το βάζω και εδώ)

Καθώς παρακολουθούμε τις συνέπειες του καταστροφικού σεισμού στην Ιαπωνία που με το τσουνάμι και τα προβλήματα στους πυρηνικούς σταθμούς δημιούργησε ένα καθημερινό σήριαλ που τρομάζει ολόκληρο τον κόσμο και απειλεί να καταστρέψει την Ιαπωνία και την οικονομία της, την Κυριακή θα παρακολουθήσουμε και το τελευταίο επεισόδιο των συνεπειών του δικού μας σεισμού, της Αθήνας, του 1999.
Ήταν Σεπτέμβριος, νομίζω 9 του μήνα, του 1999 όταν τα σπίτια στη Δραπετσώνα ταρακουνήθηκαν από τον σεισμό των 5,9 ρίχτερ και οι πολυκατοικίες του Αγίου Διονυσίου έγιναν σχεδόν μη κατοικήσιμες και σίγουρα επικίνδυνες.
Ο Δήμος Δραπετσώνας είχε καταστρώσει ήδη δύο σχέδια για το γκρέμισμα των παλιών πολυκατοικιών και την εφαρμογή ενός στεγαστικού προγράμματος για τις 150 οικογένειες προσφύγων που στεγάζονταν εκεί από το 1932. Η ΑΝΔΗΠ είχε φτιάξει τι πρώτο σχέδιο το 1989 (επί Μπεάζογλου) και η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου το δεύτερο το 1995 (επί Χρονόπουλου).
Και τα δυο σχέδια έβλεπαν ως αναγκαίες προϋποθέσεις τουλάχιστον τρία πράγματα:

• να υπάρξει συνεισφορά οικοπέδων από το δημόσιο αφού τα υπάρχοντα δεν έφταναν
• οι κάτοικοι να φύγουν από τα σπίτια για να γίνει ανάπλαση στον χώρο τους με νέες κατασκευές
• χρειάζονταν χρήματα που θα προέρχονταν από το κράτος ή αυτοχρηματοδότηση (αντιπαροχή)

Και οι τρεις προϋποθέσεις ήταν δύσκολες και το στεγαστικό πρόγραμμα αποκατάστασης δεν μπορούσε να προχωρήσει.

 Ο σεισμός του 1999 ήταν καταλυτικός ως προς το στεγαστικό πρόγραμμα.

• οι κάτοικοι έφυγαν υποχρεωτικά
• οι αποζημιώσεις για τους σεισμοπαθείς από το Κράτος μπορούσαν να διατεθούν για το στεγαστικό πρόγραμμα, επομένως δεν χρειαζόταν ιδιαίτερη χρηματοδότηση
• ο δήμος αποφάσισε (το δημοτικό συμβούλιο) να παραχωρήσει δικά του οικόπεδα για να προχωρήσει το πρόγραμμα.

Έγινε επιτροπή για τους σεισμοπαθείς, προχώρησαν οι διαδικασίες και με πρωταγωνιστές αρχικά (1999-2001) τον υποφαινόμενο και την Ξένια Φωτίου και ουσιαστικό πρωταγωνιστή στη συνέχεια (2002) τον Χρονόπουλο, το πρόβλημα λύθηκε. Η συμβολή του Χρονόπουλου ήταν καθοριστική και αυτό του το αναγνώρισαν οι σεισμοπαθείς που κατά συντριπτική πλειοψηφία τον στηρίξανε στις επόμενες 2-3 εκλογικές αναμετρήσεις. Επί Αραβιάδη προχώρησαν οι διαδικασίες (νόμος, αποφάσεις ΔΣ και ΥΠΕΧΩΔΕ, δημοπράτηση, έναρξη του έργου) και επί Χρυσού συνεχίστηκαν οι εργασίες και το έργο τελείωσε και παραδόθηκε τον Ιούλιο του 2010. Κάποια τελευταία διαδικαστικά λύθηκαν τους τελευταίους δυο μήνες (έτρεξε πολύ η Βάνα Δατσέρη) και την Κυριακή θα γίνει η κλήρωση.
 Όλα καλά!

  Όλα;;;

  Όχι όλα. Να σημειώσουμε εδώ τις απώλειες λοιπόν!

 Από τον σύλλογο των σεισμοπαθών όπου πρωταγωνίστησαν ο Αλέξης, ο Άγγελος και ένα σωρό άλλοι, που θα τους αναφέρουμε άλλη στιγμή, λείπουν και δεν θα χαρούν την παράδοση οι εξής τρεις:

• ο Στάθης Αντωνιάδης,
• ο Θόδωρος Γιατρόγλου και
• η Σοφία Χαλυβοπούλου.

 Δεν ξέρω τι θα κάνει η δημοτική αρχή την Κυριακή, εγώ αφιερώνω αυτό το κείμενο και την γιορτή της Κυριακής στη μνήμη τους!

Αιωνία σας η μνήμη λοιπόν Στάθη, Σοφία, Θόδωρε, που αγωνιστήκατε μέσα από τον σύλλογο, πότε μαζί με τη δημοτική αρχή, και πότε εναντίον της, που παλέψατε με ανάλγητους διώκτες σας, που όμως αντέξατε, που παραμείνατε μαζί στον αγώνα, που προσηλωθήκατε σε ένα στόχο που αφορούσε την κοινότητά σας και όχι μόνο τους εαυτούς σας, και που δεν αξιωθήκατε να δείτε το έργο σας να ολοκληρώνεται.

 Εμείς σας θυμόμαστε, οι συνάνθρωποί σας σας θυμούνται, οι φίλοι σας σας τιμούν. Σοφία, Θόδωρε, Στάθη, μαζί με τις οικογένειές σας έχετε και όλους εμάς να τιμούμε τη μνήμη σας και τον αγώνα σας. Γιατί σαν Έλληνες είπατε Γένοιτο και Έγινε! Συγχαρητήρια γι αυτό και αιωνία σας η μνήμη!

  

Μια κατάθεση στεφάνων στη Δραπετσώνα γεμάτη ΠΑΡΑΚΜΗ

.
Σήμερα Πέμπτη έγινε στη Δραπετσώνα, εκεί όπου μαζεύονταν όλοι για καταθέσεις στεφάνων και παρέλαση, μια κατάθεση στεφάνων από τα σχολεία της Δραπετσώνας. Ήταν κάτι σαν μια παραχώρηση εκ μέρους του Κερατσινίου που -πέρα από την κανονική αυριανή τελετή- οργάνωσε και κάτι για εδώ στη Δραπετσώνα. Πάλι καλά δηλαδή αφού κανονικά δεν είχε καμιά υποχρέωση να κάνει ο,τιδήποτε.
.
Η Δραπετσώνα χάθηκε. Φαίνεται αυτό ακόμα και από την παρέλαση που δεν έγινε. Εγώ ήμουν πάντα ΓΕΝΙΚΩΣ κατά των παρελάσεων όμως η παρέλαση της Δραπετσώνας με έκανε να καταπίνω τη γλώσσα μου γιατί παρέλαση δεν σήμαινε στρατοκρατία αλλά γιορτή, γλέντι, συναπάντημα παλιών γνωστών, όλοι στο δρόμο γέροι νέοι και μεγάλοι, ήταν μια ευκαιρία κοινωνικής συναναστροφής. Σήμερα όμως δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο. Γι αυτό είπα και στον τίτλο: Παρακμή!!!
.
Ακόμα πιο πολύ λοιπόν αναγκαίο μου φαίνεται πως πρέπει να ξεκινήσει η ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ για τη ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ. Έχω δημοσιεύσει ένα ιδρυτικό-καταστατικό μιας τέτοιας κίνησης χωρίς μονοπρόσωπα όργανα (προέδρους γραμματείς κλπ) και με ανοιχτές διαδικασίες που θα στοχεύει να προστατέψει τη Δραπετσώνα από τις συνέπειες του Καλλικράτη (όσο γίνεται) και να παλέψει για την ανεξαρτητοποίηση από το Κερατσίνι, να ξαναγίνει αυτόνομος δήμος δηλαδή. Μοιάζει ουτοπικό αλλά δεν είναι! Θα το παλέψουμε. Και δεν περισσεύει κανείς από αυτή την προσπάθεια. ΟΛΟΙ οι πρώην (και οι ολίγοι νυν) εμπλεκόμενοι στα κοινά θα πρέπει να μπουν μέσα. Και η Κίνηση δεν θα έχει καμιά σχέση με τα σημερινά παραταξιακά και κομματικά στεγανά. Καμι΄σχέση. Μόνο της μέλημα θα είναι η Δραπετσώνα. και θα χρησιμοποιήσει -εκτός των άλλων- και τα κόμματα και τις παρατάξεις (όπου έχει επιρροή ο καθένας) για την επιτυχία των σκοπών της.
.

Να πούμε μερικές αλήθειες

.
Την Τετάρτη 23η Μαρτίου 2011 θα γίνει στο δημαρχείο Δραπετσώνας συνέλευση του συνδυασμού Αναγέννηση. Θα είναι η δεύτερη συνέλευση μετά από την πρώτη που έγινε στον ίδιο χώρο την 1η Δεκεμβρίου 2010. Θα συζητηθεί βέβαια η πορεία του συνδυασμού της μείζονος αντιπολίτευσης στον Δήμο.
Εγώ έχω εκθέσει την άποψή μου σε πιο κλειστά όργανα όπως τη δημοτική ομάδα και τη διευρυμένη γραμματεία. Αυτό συνέβη και επειδή προκλήθηκα (στο θέμα Λάλου) και επειδή ρωτήθηκα (να πω τη γνώμη μου για την πορεία μας). Και στις δυο περιπτώσεις εξέφρασα απόψεις περίπου όπως αυτές που έχω διατυπώσει και έχω καταγράψει και δημόσια.
Υπενθυμίζω μερικές τοποθετήσεις μου:

ΚΕΙΜΕΝΟ 1ο:
Στις 13 Φεβρουαρίου 2011 έγραψα μεταξύ άλλων στο μπλογκ της ΠΡΩΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

"Η Αναγέννηση πάει καλά και μάλιστα είναι το ουσιαστικό εργαστήρι πολιτικής σκέψης στον δήμο, έστω κι αν δεν έχει εκείνη τις πρωτοβουλίες λόγω της θέσης της. Οι διαφωνίες που προέκυψαν σε θέματα όπως ο ΟΛΠ και η αντίδραση του δήμου στα σχέδια για Car Terminal δεν ήταν αρνητικές για την παράταξη, ίσα-ίσα που την γλίτωσαν από το άγος που θα έφερνε αν είχε λειτουργήσει σαν το μακρύ χέρι του ΟΛΠ στον δήμο, κατηγορία που θα περνούσε εύκολα στην κοινωνία δεδομένου ότι εμείς είχαμε το χρίσμα του ΠαΣοΚ. Ο δήμος κέρδισε από την αντιπαράθεσή του με τον ΟΛΠ και εμείς θα ήμασταν εκτός εξελίξεων αν είχαμε μείνει σε μια στείρα αντιπαράθεση, παρά το γεγονός ότι οι προτάσεις μας ήταν σωστές (πρώτα διάλογος και μετά κινητοποιήσεις) και τελικά αυτές επικράτησαν στην πράξη αφού η διοίκηση έκανε διάλογο με τον ΟΛΠ (έστω και υπό την εντελώς τυπική αιγίδα του ΥΕΝ) και κέρδισε από αυτόν τον διάλογο.

Κάποια γραπτά μου για τον Λάκη (Λάλο) ενόχλησαν. Ρωτάω όμως τους διαφωνούντες: Ανεξάρτητα από την ουσία της αντιπαράθεσης (για την οποία έγραψα και δεν θέλω να ξαναπώ τα ίδια) ποια είναι η πολιτική μας στόχευση για το μέλλον; Και δεν μιλάω τώρα μόνο για τον Λάλο αλλά και για τη Βάνα Δατσέρη, τον Γιάννη Τσούτσα, τον Αντώνη Τρέχα και άλλους που δεν γνωρίζω καλά προσωπικά αλλά έχω ακούσει για τις καλές -ιστορικά και ανθρώπινα- σχέσεις τους με στελέχη του δικού μας συνδυασμού. Το ότι πήγαν με τον Τζανή έδωσε αναμφισβήτητα τη νίκη στη σημερινή δημοτική αρχή και μάλιστα δημιούργησε τη διαφορά των 11 μονάδων (πήρε και στελέχη του Μελά και καθήλωσε την προηγούμενη δημοτική αρχή στο 21%). Είναι όμως εχθροί μας όλοι αυτοί που τώρα θα τους εκδκηθούμε;
Υπό αυτές τις συνθήκες, ποια πρέπει να είναι η πολιτική μας; Να εκδικηθούμε που δεν ήρθαν μαζί μας ή να συνεχίσουμε να έχουμε μαζί τους ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας;
Υπάρχει στη σκέψη κανενός η ιδέα ότι μόνο η πολιτική προσέγγισης που ενδέχεται σε κάποιο ορατό μέλλον να τους δώσει διέξοδο -αν την χρειαστούν- είναι η μόνη πολιτική που μπορεί να πραγματοποιήσει την ανατροπή του σημερινού σκηνικού;
Θέλουμε περιχαράκωση και στείρα αντιπολίτευση που μπορεί να μας πάει από το 24 στο 14 %;
Θα ρισκάρουμε κρατώντας ανοιχτούς τους διαύλους με ανθρώπους που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν (αν υπάρξουν βέβαια συνθήκες κατάλληλες) ρήγματα στη σημερινή δημοτική αρχή;
Αν δεν υπάρξει προσέγγιση και μάλιστα ειλικρινής, δεν έχουμε καμιά ελπίδα, όσο κι αν προσπαθήσουμε να είμαστε η "δύναμη ευθύνης".

Τα δυο ζητήματα (ΟΛΠ και Λάλος) είναι δείγματα της αλλαγής πορείας που πρέπει να κάνει ο συνδυασμός "Αναγέννηση" αν θέλει κάποτε να παίξει κυριαρχικό ρόλο στα πράγματα του νέου δήμου. Αλλιώς θα πρέπει να περιμένουμε την εξ ουρανού βοήθεια που θα διαλύσει τον συνδυασμό του Τζανή στα εξ ων συνετέθη (για λόγους δικής του εσωτερικής ανικανότητας και κακής πολιτικής) και θα μας δώσει τη νίκη χάρισμα στο πιάτο. Και εμείς θα είμαστε εκεί περιμένοντας για να γευτούμε τον καρπό της δικής τους διάλυσης.
Υπάρχει αυτή η λογική, αλλά δεν την βλέπω να επιβεβαιώνεται από την πραγματικότητα. Και προειδοποιώ:
Δεν τα πάει και τόσο άσχημα όσο κάποιοι φανταζόμασταν ο Τζανής. Αντιθέτως, δείχνει να έχει και ορμή και πολιτική συνοχή. Άρα η πολιτική της αναμονής "του ώριμου φρούτου που οσονούπω θα πέσει" δεν θα λειτουργήσει όσο εύκολα περίμεναν ορισμένοι.
Αν υπάρξει διάλυση αυτό θα είναι θέμα του μέλλοντος που δεν φαίνεται τώρα καθόλου πιθανό. Η λογική λέει ότι ο Τζανής θα φτάσει στο τέλος της τετραετίας με θετικό ισοζύγιο και δεν θα πέσει από μόνος του. Επομένως χρειάζεται μια πολύ διαφορετική τακτική από την αντιπολίτευση. Η τακτική αυτή πρέπει να περιλαμβάνει και μια επιθετική πολιτική άλλου τύπου από τον γνωστό "βαράμε παντού και όπου κάτσει". Αν κάποτε συζητήσουμε πολιτικά σαν παράταξη (εννοώ με όλα μας τα μέλη) θα ήταν καλό να υπάρξει ένας σχετικός προβληματισμός. Αλλιώς πάμε (πολιτικά) ως πρόβατα επί σφαγή!"
 
ΚΕΙΜΕΝΟ 2ο:
Στις 23 Φεβρουαρίου 2011 έγραψα στο μπλογκ Γ.Τσιρίδης
 
"Πολύ στα σοβαρά μοιάζει να έχω πάρει τις διαφωνίες μου με τον συνδυασμό μου, την Αναγέννηση Κερατσινίου-Δραπετσώνας. Αναρωτιέμαι αν ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι θέλει και αυτό να το ονομάζει "γραμμή του συνδυασμού". Δηλαδή ο συνδυασμός είναι απλά η ΠΡΟΣΚΑΙΡΗ πλειοψηφία που κι αυτή δεν τεκμαίρεται πολλές φορές, ή είναι το σύνολο των θέσεων και στάσεων που ΕΧΕΙ ΑΦΗΣΕΙ ΝΑ ΕΝΝΟΗΘΟΥΝ στους ψηφοφόρους του. Δεν λέω που έχει πει στους ψηφοφόρους γιατί τα προγράμματα ξέρουμε ότι μπορούν να τα λένε όλα και ταυτόχρονα να μη λένε τίποτα.
Όμως το MOOD του κάθε συνδυασμού είναι κάτι πιο συγκεκριμένο, κι εγώ νομίζω ότι το δικό μας ΣΤΙΓΜΑ είναι αγωνιστικό και διεκδικητικό και όχι συντηρητικό που μετράει το κάθε τι με το κουμπάσο, δηλαδή ότι μας διέπει μια νοοτροπία που βάζει την διεκδίκηση προτεραία της σωφροσύνης. Ίσως κάνω λάθος αλλά αυτό ήξερα ή αυτό πίστευα ότι διακρίνει όλους όσοι αποτελούν αυτόν τον συνδυασμό. Περνάνε βέβαια και τα χρόνια αλλά ....

Να εξηγηθώ:
Πιστεύω ότι γραμμή του συνδυασμού μας, σαν διεκδικητικού σε σχέση με τον ΟΛΠ και προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της ποιότητας ζωής στις πόλεις μας, είναι να συνεισφέρουμε στον αγώνα του Δήμου ενάντια στον ΟΛΠ ιδιαίτερα μάλιστα όταν διαφαίνεται ότι ο ΟΛΠ μας αγνοεί α) στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό του (Β' και Γ' Φάση), β) στις άμεσες ενέργειές του (car terminal) και γ) στις προοπτικές που βάζει για την πόλη (ανάπλαση). Όταν τελικά με την πίεση του δήμου ο ΟΛΠ υποχώρησε και στα τρία παραπάνω ζητήματα, νομίζω πως γραμμή μας δεν είναι να μεμψιμοιρούμε για την επιτυχία μας έστω κι αν κατά τεκμήριο αυτή η επιτυχία χρεώνεται περισσότερο στη διοίκηση. Δεν θεωρώ τον ΟΛΠ εξ ορισμού αντίπαλο αλλά θεωρώ ότι δεν πρέπει να διστάσω να τον αντιμετωπίζω ακόμη και έτσι προκειμένου να κερδίσω κάτι για τον δήμο.
Πιστεύω επίσης ότι "γραμμή μας" είναι ο καθορισμός μιας στρατηγικής που να δίνει ελπίδες νίκης στις επόμενες εκλογές! Χωρίς συμφωνία στην στρατηγική μας για το 2014 (και μέχρι τότε) πιστεύω ότι θα βουτήξουμε εκλογικά και ότι αντί να είμαστε εμείς ο χρισματούχος συνδυασμός στο τέλος μάλλον θα μας υποχρεώσει το ΠαΣοΚ να ζητάμε στέγη στα ψηφοδέλτια του Τζανή.
Αυτό είναι κάτι πολύ πιθανό καθώς εξαρτάται κυρίως από τον ίδιο τον Τζανή, θα είναι δηλαδή στο χέρι του να πάρει το χρίσμα ή όχι και να μας υποχρεώσει να διαλύσουμε το μαγαζί αν κρίνει ότι κάτι χρειάζεται από εμάς. Πηγαίνοντας έτσι όπως πάμε εκεί θα καταλήξουμε. Αντιθέτως, εγώ πιστεύω πως χρειαζόμαστε μια στρατηγική νίκης που ξεπερνά το ψιρικοκό της λαϊκής και του γνωστού των γνωστών ή της φυσιολογικής φθοράς μιας διοίκησης που δεν μπορεί παρά να δημιουργεί και κάποιες γκρίνιες. Μάλιστα θεωρώ ότι η στρατηγική που έχω προτείνει είναι Η ΜΟΝΗ που έχει προταθεί και επί πλέον είναι και η μόνη αξιόπιστη. Δεν θεωρώ ότι είναι "γραμμή" μας να βαράμε δεξιά κι αριστερά και όπου λάχει, κινούμενοι βασικά από το παρελθόν και μη βλέποντας σε κάθε μας κίνηση το μέλλον. Δεν θεωρώ ότι γραμμή μας είναι το να βλέπουμε ΠΙΣΩ αναλώνοντας τις δυνάμεις μας στην τακτοποίηση εκκρεμοτήτων, και αναμένοντας το ώριμο φρούτο να πέσει. Αντιθέτως θεωρώ ότι γραμμή μας είναι -πρέπει να είναι- το να βλέπουμε μπροστά αναζητώντας συμμαχίες και προοπτικές
Έχω πολλά να πω και να γράψω αλλά επιφυλάσσομαι για το άμεσο μέλλον. Εξ άλλου σύντομα πάλι θα κριθούμε και θα φανεί αν είμαστε ικανοί να κάνουμε αντιπολίτευση ή είμαστε απλά ικανοί να βγάλουμε μια τετραετία χωρίς έρμα και χωρίς σκοπό.
Προτιμώ μια επίθεση με το ρίσκο να με τσακίσει ο αντίπαλος αλλά και με κάποια πιθανότητα να νικήσω παρά μια άμυνα συντεταγμένη και συμπαγή που θα με οδηγήσει στον βέβαιο πνιγμό δια της ασφυξίας!"

Τι περισσότερο να πω;
Ελπίζω κάποιοι να ακούσουν το καμπανάκι του κινδύνου σαν τέτοιο. Βλέπετε, είναι πολύ εύκολο να βαφτίζεις τον κίνδυνο "κινδυνολογία" και να κοιμάσαι ήσυχος. Έτσι τουλάχιστον εξασφαλίζεις ότι τα πράγματα θα μείνουν ως έχουν, πράγμα που εξαφανίζει το ρίσκο να πας ακόμα χειρότερα!

Και να πω και κάτι ακόμη:
Πιστεύω πως ο συνδυασμός Αναγέννηση πάσχει απελπιστικά από έλλειψη στρατηγικής.
Τρία ζητήματα είναι κορυφαία και όσο δεν απαντιούνται αυτά, τόσο το πρόβλημα της μείζονος αντιπολίτευσης θα χειροτερεύει
1ον:
Σε ποιον αντιπολιτευόμαστε (τον Τζανή ή την Κυβέρνηση) και με ποιον είμαστε;
Όταν ο Δήμος κοντράρει τον ΟΛΠ εμείς είμαστε με τον Δήμο ή με τον ΟΛΠ και την Κυβέρνηση; Όταν ο Δήμος υποφέρει από τον καλλικράτη εμείς είμαστε με τον Δήμο ή με τον καλλικράτη; Θα λέμε όχι σε ό,τι λέει ο Τζανής είτε είναι σωστό είτε λάθος, ή θα δεχόμαστε τα θετικά του για να είμαστε και αξιόπιστοι όταν καταγγέλουμε τα λάθη του; Θα βρούμε συμμάχους σε αυτή την ιστορία ή θα κατέβουμε εμείς πλην τις απώλειές μας. και πως θα συμμαχήσουμε με ανθρώπους που τους στέλνουμε απέναντι με κάθε ευκαιρία;
2ον:
Είμαστε ο συνδυασμός που συνέχεται από το ΠαΣοΚ ή η συνοχή μας είναι ανεξάρτητη από αυτό; Δηλαδή, αν το ΠαΣοΚ δεν μας δώσει το χρίσμα, είμαστε όλοι εδώ; Αν το ΠαΣοΚ πει ότι το χρίσμα πάει στον Τζανή, θα το ακολουθήσουν κάποιοι και πόσοι;
Αν δεν λυθεί αυτό το ζήτημα, τότε μέχρι την τελευταία στιγμή θα ζούμε υπό την δαμόκλειο σπάθη να πάρει το χρίσμα ο Τζανής και ο συνδυασμός να διαπραγματεύεται με τον Τζανή την ομαδική του προσχώρηση θέτοντας όρους του στυλ να είμαστε το "Καλησπέρα Κερ-Δρ" αντί "Καλημέρα Κερ-Δρ.". και με το να πει κανείς ότι το θέμα δεν μας ενδιαφέρει δεν λύνει το πρόβλημα, απλά χώνει το κεφάλι στην άμμο επιδεινώνοντας την αρρώστια αντί να την θεραπεύει.
3ον:
Θα κατέβουμε με επικεφαλής υποψήφιο δήμαρχο τον Αλ. Χρυσό; Αν αλλάξει το πρόσωπο, πόσοι θα στηρίξουν τη νέα κατάσταση; Αν παραμείνει ο Χρυσός, πόσοι θα μείνουν επίσης να στηρίζουν την υποψηφιότητά του;
Αν δεν λυθεί ΕΓΚΑΙΡΑ αυτό το ζήτημα θα συνεχίσουμε να ζούμε με την αρρώστια να μην ξέρει κανείς ποια εναλλακτική λύση να προτείνει σε σχέση με τον Τζανή. Αν επιβεβαιωθεί η πρωτοκαθεδρία του Αλέκου Χρυσού, τότε με όποιες απώλειες κι αν υπάρξουν (αν υπάρξουν) θα υπάρχει συνδυασμός με υποψήφιο δήμαρχο. Τώρα υπάρχει συνδυασμός με επικεφαλής αλλά όχι και βέβαιο υποψήφιο δήμαρχο. Πράγμα διαλυτικό τουλάχιστον.

Τα τρία παραπάνω ζητήματα ζητούν απαντήσεις. Όχι εύκολες του τύπου "πάμε όπως είμαστε τώρα και βλέπουμε γι αργότερα" αλλά ουσιαστικές απαντήσεις με όποιες συνέπειες κι αν έχουν αυτές οι απαντήσεις.

ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Ενδεικτικό Ιδρυτικό Κείμενο για τη λειτουργία του φορέα με την ονομασία:

"ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ"

ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ 2011

Ιδρύεται Κίνηση Πολιτών Δραπετσώνας στην οποία μετέχουν πολίτες που ζουν, κατοικούν εργάζονται ή αγαπούν τη Δραπετσώνα κι έχουν μαζί της συναισθηματικούς ή άλλους δεσμούς και οι οποίοι συμφωνούν με τους σκοπούς της Κίνησης που περιγράφονται παρακάτω:

ΣΚΟΠΟΙ:
Η υπεράσπιση των κεκτημένων της πόλης κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών από τις συνέπειες της διοικητικής μεταρρύθμισης του 2010 και από τις συνέπειες της απώλειας της διοικητικής αυτονομίας της.
Η ανάπτυξη και βελτίωση της πόλης και της ζωής των κατοίκων της μέσα στις νέες συνθήκες και στις ευκαιρίες που η καινούρια κατάσταση δημιουργεί.
Η επανάκτηση της αυτονομίας της και της πλήρους διοικητικής της αυτοτέλειας σαν ανεξάρτητου δήμου.
Η διατήρηση της ιστορικής μνήμης.

ΜΕΣΑ:
Για την επιτυχία των σκοπών της η Κίνηση θα χρησιμοποιήσει κάθε νόμιμο μέσο και αναφέρονται ενδεικτικά οι διαμαρτυρίες, οι προσφυγές σε όργανα, οι κινητοποιήσεις, το δημοψήφισμα, η απογραφή, η οργάνωση εκδηλώσεων, η έκδοση εντύπων, η χρήση ηλεκτρονικών μέσων και άλλων μέσων επικοινωνίας κλπ.

ΠΟΡΟΙ:
Συνδρομές των μελών, εισφορές δημόσιων ή ιδιωτικών οργανισμών ή φορέων, δωρεές κλπ.

ΔΙΟΙΚΗΣΗ:
Η γενική συνέλευση των μελών είναι το όργανο που αποφασίζει τελικά για όλα τα θέματα της Κίνησης. Συγκαλείται κατά τακτά διαστήματα από επιτροπή που ορίζεται για τον σκοπό αυτό και μόνο. Μετά από κάθε συνέλευση εκλέγεται άλλη επιτροπή για τη διοργάνωση της νέας συνέλευσης.
Η Κίνηση δεν έχει μονοπρόσωπα όργανα διοίκησης.
Διοικείται και συντονίζεται από Επιτροπή που εκλέγεται από τα μέλη. Η ανακύκλωση προσώπων και η συνεχής εναλλαγή μελών στις Επιτροπές είναι χαρακτηριστικό στοιχείο της δομής της.
Η γενική συνέλευση των μελών συγκροτεί επιτροπές για θέματα ή παρεμβάσεις.

.

Αν γίνουν εκλογές σε ένα ή δύο περίπου μήνες, αυτό θα σημαίνει πιθανότατα ότι η κυβέρνηση δεν έχει εξασφαλίσει την αναγκαία συνδρομή των Ευρωπαίων και ιδιαίτερα των Γερμανών στην προσπάθεια αποφυγής της χρεοκοπίας, άρα θα οδηγηθούμε έτσι κι αλλιώς στην αναδιάρθρωση του χρέους και ίσως στην επιστροφή στη δραχμή.
.
Στην περίπτωση αυτή τα εισοδήματα θα διατηρηθούν ή θα αυξηθούν κι όλας, αλλά η αγοραστική μας δύναμη θα συρρικνωθεί καθώς θα υπάρξει κύμα μεγάλης ακρίβειας. Η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται γιατί το κράτος θα πρέπει να ισοσκελίζει τους λογαριασμούς του μη ελπίζοντας πλέον σε δανεικά και οι επιχειρήσεις θα πρέπει να χαμηλώνουν το κόστος παραγωγής για να γίνονται ανταγωνιστικές. Η υποτίμηση θα βοηθάει τις εξαγωγές μόνο αν η μείωση του κόστους από την υποτίμηση πηγαίνει στην μείωση της τιμής των προϊόντων και όχι σε νέες αυξήσεις κόστους εργασίας (δηλαδή μισθούς και προσλήψεις).
.

 

 

 

Θα επικρατήσει ένα ψυχολογικό κλίμα ηττοπάθειας και απογοήτευσης. Για πολλά χρόνια η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να ανακάμψει από αυτή την κατήφεια. Η τάση φυγής στο εξωτερικό θα ενισχυθεί και η Ελλάδα ως προορισμός για τουρισμό με καρπούζι και χωριάτικη θα ανακτήσει μεγάλους αριθμούς τουριστών. Θα μας έρχονται τουρίστες για μερικούς μήνες και θα φεύγουν επιστήμονες, επιχειρηματίες και εργάτες για δεκαετίες. Φυσικά τα λαμόγια θα μένουν εδώ. Οι ευκαιρίες δεν θα λείπουν τώρα μάλιστα που θα χαλαρώσει ο ευρωπαϊκός και διεθνής έλεγχος.
.

 

Ακόμα και θέματα εθνικής ασφάλειας (και κυριαρχικών δικαιωμάτων) μπορούν να στραβώσουν καθώς μια "τοπική αναταραχή" με Τουρκία ή Σκόπια κλπ. δεν θα προβληματίζει την Ευρώπη ιδιαίτερα (το ευρώ θα μένει αλώβητο). Εξ άλλου και οι εξοπλισμοί θα είναι προβληματικοί όχι μόνο έλλειψης πιστώσεων (δανεικών) αλλά και λόγω της υπερβολικής ακρίβειας όλων των ειδών των όπλων όταν το νόμισμά μας είναι η δραχμή.
.
Τα είπα μαύρα, αλλά μαύρα θα είναι. Σε περίπτωση χρεοκοπίας θα φτάσουμε άνετα και εύκολα στον στόχο του μεγάλου κεφαλαίου που για τη χώρα μας προβλέπει μισθούς γύρω στα 500-600 ευρώ, όπως δηλαδή περίπου στις γειτονικές χώρες των Βαλκανίων. Εμείς αποτελέσαμε μια ΙΣΤΟΡΙΚΗ εξαίρεση αλλά τώρα θέλουν να μας επαναφέρουν στα κιλά μας. Και το προσπαθούν μέσω του μνημονίου αλλά δεν τους βγαίνει εντελώς. Πάλι κάτι μένει. Οι μισθοί στο δημόσιο συμπιέστηκαν από το 2.000 ευρώ που ήταν (περίπου και εννοείται μεικτά) στο 1.600 σήμερα και στο 1.300 αύριο αλλά στο 600 (που θα πει 460 καθαρά όπως πρόβλεπε και το ΚΚΕ εδώ και ένα χρόνο τώρα) δεν θα φτάσουν παρά μόνο δια μέσου χρεοκοπίας, επιστροφής στη δραχμή και κατόπιν μιας "γενναίας" υποτίμησης. Και όπως φαίνονται τα πράγματα εκεί μας σπ΄ρωχνουν. Και εμείς προετοιμαζόμαστε ψυχολογικά. Στην τελευταία μεγάλη πορεία στην Αθήνα είδα δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους πρόθυμους να φτύσουμε τους Ευρωπαίους και να ξαναγυρίσουμε στη δραχμή. Λίγο ακόμα και θα περάσει αυτή η ψυχολογία σε ολόκληρο τον λαό οπότε η εκδίωξή μας από την ευροζώνη θα είναι ακόμα πιο εύκολη αφού θα συνοδευτεί και με ιδεολογική υποστήριξη. Άλλο να σε διώχνουν ευγενικά ή απότομα κι άλλο να τσαντίζεσαι μόνο σου και να φύγεις χτυπώντας και την πόρτα πίσω σου. Το πράγμα έτσι γίνεται ευκολότερο για τους οικοδεσπότες που στην προκειμένη περίπτωση είναι οι Γερμανοί.
.
Θα μου πεις, και τι να κάνουμε; Αδιέξοδο!

• Ή ο Γιωργάκης θα μας πάει σιγά-σιγά και χωρίς να το καταλάβουμε στα χίλια ευρώ καθαρά στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα. Στον δρόμο αυτό ξέρετε κανένα καλύτερο από τον ΓΑΠ και τον Παπακωνσταντίνου; Τουλάχιστον αυτοί μιλάνε καλά τα αγγλικά.
• Ή ο Σαμαράς και ο Τσίπρας θα μας πάνε απότομα και με τυμπανοκρουσίες λίγο πιο κάτω. Και για τον δρόμο αυτόν ξέρετε κανένα καλύτερο; Ο ένας θα μας σώσει σε ενάμιση χρόνο και ο άλλος θα μας εξηγήσει γιατί καλύτερα φτωχός παρά ατιμασμένος!
• Τρίτος δρόμος είναι το πατριωτικό μέτωπο κατά των αστών, η συμπαράσταση στους 300 (της Βουλής ή της Υπατίας;) και το κίνημα δεν πληρώνω. Άντε γεια!

 

Όλα τα παραπάνω δεν είναι ανάλυση της οικονομικής και πολιτικής κατάστασης του έθνους. Απλά, κάτι τέτοιες ώρες νιώθω το κενό πληροφόρησης που υπάρχει. Σαν λαός συνεχίζουμε να είμαστε χαζός λαός. Κινούμαστε με βάση το συναίσθημα, την ψυχή, και όχι τη λογική, το μυαλό. Τόσο καιρό στη χώρα μας δεν έγινε μια ΣΟΒΑΡΗ συζήτηση για το τι σημαίνει χρεοκοπία. Τι θα κοστίσει, τι καλό και τι καλό θα φέρει. Τι σημαίνει ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ. Ποιες θα είναι οι συνέπειες στην καθημερινότητά μας. ΤΙΠΟΤΑ. Κάποιοι λένε: Η Βραζιλία έφερε το ΔΝΤ και τα κατάφερε. Άλλοι λένε, στην Αργεντινή τους πήραν ελικόπτερα για να σωθούν από την οργή του λαού. Στην Ουγγαρία έτσι και στη Ρωσία αλλιώς. Καμιά σοβαρή κουβέντα για τίποτα. Μόνο κορώνες και ηρωικές κραυγές. Αυτό είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα της δημόσιας ζωής. Και φυσικά το γεγονός ότι είμαστε λαός χωρίς παρελθόν και χωρίς μέλλον. Γιατί το παρελθόν που θεωρούμε δικό μας ούτε καν το γνωρίζουμε, και το μέλλον που μας επιφυλάσσουν οι εξελίξεις ούτε που μας νοιάζει, αρκεί το παρόν να είναι βολικό και για αύριο "έχει ο θεός". Ποιος θεός ρε θεόμουρλοι, και τι έχει ιδιαίτερο για να σας δώσει εσάς αυτός ο μπαγάσας που είναι και θεός των Γερμανών και των Τούρκων και όλων ταυτόχρονα; Γιατί να σας φροντίσει εσάς περισσότερο από τα άλλα του παιδιά; .

  

Βρε ούστ!

.

ΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ!

.
Την άποψη ότι η Δραπετσώνα θα χάσει πολλά από την συνένωσή της (απορρόφησή της) με το Κερατσίνι, την έχουμε διατυπώσει πολλές φορές. Οι δημότες θα χάσουν και η πόλη θα χάσει επίσης, αυτές οι απώλειες όμως είναι νωρίς για να διαπιστωθούν. Εκεί που διαπιστώθηκε ήδη η απώλεια είναι στο μέτωπο των εργαζομένων. Κατά βάση ο δήμος όπως τον ξέραμε, ένα κτήριο, με ένα εξοπλισμό, με κάποιους ανθρώπους και ένα πολιτικό προσωπικό, όλα αυτά έγιναν ή γίνονται καθημερινά παρελθόν. Οι εργάτες καθαριότητας και οι κηπουροί που ξεκινούσαν τη δουλειά τους στις 6 κάθε μέρα και μέχρι το μεσημέρι είχαν καθαρίσει την πόλη, τώρα τρέχουν στο Σχιστό να υπογράψουν, ξαναγυρίζουν στις 8 πια στις δουλειές τους στη Δραπετσώνα, και ενώ τελειώνουν στις 2 (αντί στη 1 όπως παλιά) κάνουν πολύ λιγότερη και πολύ χειρότερη δουλειά. Οι διοικητικοί υπάλληλοι διασκορπίζονται σε κάποιες υπηρεσίες (συνήθως ημιυπόγιεα) και αντιμετωπίζονται σαν πρόσφυγες ενώ στον αθλητισμό, στις κοινωνικές υπηρεσίες κλπ., η αβεβαιότητα για το αντικείμενο που θα έχουν αύριο είναι έντονη.
Η ιδεοληψία και η γεροντοκορίστικη επιμονή σε ένα ζαβό Καλλικράτη από πλευράς κυβέρνησης έχουν καταδικάσει τη Δραπετσώνα (και όπως είναι φυσικό και άλλες περιοχές) σε μαρασμό. Πρέπει να αντιδράσουμε και ο κατάλληλος χρόνος είναι ακριβώς μετά την απογραφή (για να βάλουμε και στόχους μετά από μελέτη των στοιχείων). Πάντως το κίνημα για τη Δραπετσώνα χρειάζεται να υπάρξει γιατί σε λίγο θα έχει όλο και περισσότερη δουλειά να κάνει. Δυστυχώς, ξαναγυρίσαμε στην εποχή όπου μας χρειάζονται οι ήρωες και πάλι!

Ο Κανέλλος Λάλος συμπαραστάτης του Δημότη ως το 2014

Ο Κανέλλος Λάλος εξελέγη Συμπαραστάτης του δημότη στον δήμο Κερατσινίου Δραπετσώνας με 28 ψήφους σε σύνολο 29 ψηφισάντων (και 1 λευκό)


Από την ψηφοφορία απείχαν οι παρατάξεις του Χρυσού (του επίσημου ΠαΣοΚ δηλαδή) και του ΚΚΕ. Ψήφισαν οι συνδυασμοί Τζανή (25 παρόντες) και Μελά (4 παρόντες) και εξέλεξαν σχεδόν ομόφωνα τον κ. Λάλο. Χρειάζονταν 27 ψήφοι, συγκεντρώθηκαν τελικά 28.

Περισσότερα στο "Γ.Τσιρίδης" http://protikinisi-gt.blogspot.com/

Επίσης ήδη ανήρτησαν για το γεγονός και οι Δραπετσίνι  http://drapetsini.blogspot.com/

και e-Κερατσίνι Δραπετσώνα http://e-keratsini-drapetsona.blogspot.com/2011/03/blog-post.html
με αξιόλογα σχόλια και από τις δύο πλευρές

Παραθέτουμε:

Σχόλια του "e Κερατσίνι Δραπετσώνα"

Έληξε απόψε με την εκλογή του Λάλου η διαδικασία ανάδειξης του συμπαραστάτη του πολίτη και της επιχείρισης στο Δήμο μας.

Ο Λάλος πήρε την αυξημένη πλειοψηφία άνω των 27 που ορίζει ο νόμος και εκλέχτηκε με 28 ψήφους επί 29 ψηφισάντων.
Έλαβε επομένως τους 25 ψήφους της δημοτικής αρχής και 4 από τις 5 ψήφους του συνδυασμού του Μελά.
Η Αναγέννηση του Χρυσού προτίμησε να απέχει από την διαδικασία, υιοθετώντας την χτεσινή (και αποψινή) τακτική του ΚΚΕ κι έτσι δεν διακινδύνευσε εκπλήξεις ψήφου.
Δημιούργησε φυσικά την τεράστια έκπληξη, πως μια κυβερνητική παράταξη που επαίρεται γι αυτό, διακινδυνεύει το μποϋκοτάρισμα του νέου θεσμού.
Μάλλον είχαν διαρρεύσει πληροφορίες για την στάση των παρατάξεων, κι έτσι, για άλλη μια φορά στήριξε την τύχη της στην ψήφο της παράταξης του Μελά, όπως και στις εκλογές.
Κι αυτή τη φορά πέτυχε.
Ο θεσμός θα εφαρμοστεί, ευχόμαστε να πετύχει και κανείς δεν θα κατηγορήσει το τοπικό ΠΑΣΟΚ για την μικρόνοια της αποχής του
.

Σχόλια του "Δραπετσίνι"

Μετά από έντονες διεργασίες στο 24ώρο που μεσολάβησε, η διαδικασία ανάδειξης προσώπου που θα ενσαρκώσει ένα νέο «καλλικράτειο» θεσμό, αυτόν του Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης ολοκληρώθηκε στο Δημοτικό συμβούλιο Κερατσινίου – Δραπετσώνας την 1η Μαρτίου 2011, μία μέρα μετά την παρέλευση της ημερομηνίας που προβλέπει ο νόμος.
.Συμπαραστάτης του Δημότη και της Επιχείρησης εκλέχτηκε ο κ. Λάλος Κανέλλος με 28 θετικές ψήφους. Από τη διαδικασία απείχαν οι δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης (Αναγέννηση και Λαϊκή Συσπείρωση). Στη ψηφοφορία συμμετείχαν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Δημοτικής Κίνησης «Καλή Μέρα» (25) και της παράταξης του κ. Μελά (4) εκτός από έναν που ήταν απών. Βρέθηκε πάλι ένα λευκό, 2 ήταν την προηγούμενη μέρα από την παράταξη που είναι στη Δημοτική αρχή.

Στην πράξη, ο θεσμός δέχτηκε ισχυρό πλήγμα, πριν ακόμη «γεννηθεί», αφού, ελέγχεται η νομιμότητα της διαδικασίας και οι υποψήφιοι δεν συγκέντρωσαν την απαιτούμενη ισχυρή πλειοψηφία των 2/3 του δημοτικού συμβούλιου στην ψηφοφορία που έγινε στις 28 Φεβρουαρίου, ημέρα που σύμφωνα με την προκήρυξη θα γινόταν η εκλογή του Συμπαραστάτη. Είναι πολύ πιθανόν ότι αν υπάρξει προσφυγή στη δικαιοσύνη από οποιοδήποτε πολίτη μπορεί να υπάρξει θέμα ακυρότητας της απόφασης εφόσον δεν υπάρξει νομοθετική παρέμβαση.
Η όλη διαδικασία, εμπεριέχει μια σημαντική αδυναμία που αποδυναμώνει το θεσμό. Δεν αναφερόμαστε τόσο στην «ευκαιριακή συμμαχία» των δυνάμεων του Καλή Μέρα και του Ανεξάρτητου Συνδυασμού του κ. Μελά και αυτό είναι θέμα που ελπίζουμε να εξηγηθεί, τι ήταν αυτό που άλλαξε τη στάση τους σε 24 ώρες, όσο σε αυτά που συνέβησαν την ημέρα που έπρεπε να επιλεγεί ο συμπαραστάτης στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Ήταν σίγουρα λάθος που αφέθηκε να γίνει η ψηφοφορία επιλογής–χωρίς μάλιστα εκτενή δημοσιότητα και ενημέρωση του πολίτη- την τελευταία ακριβώς ημέρα της δίμηνης προθεσμίας που ορίζει ο νόμος (η ανάρτηση μιας απλής προκήρυξης στην ιστοσελίδα του Δήμου, δεν μπορεί να θεωρηθεί ενημέρωση για την πλειονότητα των δημοτών).
Από την αρχή που ξεκίνησε να συζητείται το θέμα η θέση μας ήταν αντίθετη με τη τοποθέτηση στη θέση, πολιτών που είχαν εμπλακεί στις τελευταίες εκλογές, πρώην δήμαρχων ή εκλογικώς ατυχησάντων στελεχών παρατάξεων. Είναι πεποίθηση μας σύμφωνα πάντα με το πνεύμα του νόμου ότι μια υποψηφιότητα ευρείας αποδοχής με μια εκλογή που να είναι αποτέλεσμα μιας διαφορετικής ψηφοφορίας δυναμώνει το θεσμό και επιτρέπει σε κάθε περίπτωση το συμπαραστάτη να προσφέρει αξιόλογες υπηρεσίες στους πολίτες, ώστε να έχει τη δύναμη να επηρεάσει θετικά τη δημοτική αρχή, ακόμα και να την «προστατεύσει» από το λαϊκισμό και τη διολίσθηση σε κακές πρακτικές!
ΥΓ1. : Πληροφορηθήκαμε ότι στη σημερινή ψηφοφορία υπήρχε κάλπη στην αίθουσα!!!.
ΥΓ2.: Πέρα από όλα τα παραπάνω ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο του νέου Συμπαραστάτη του Δημότη και της επιχείρησης.

Σχόλια του "Γ.Τσιρίδης"
 
Συμπαραστάτης του δημότη στον δήμο Κερατσινίου Δραπετσώνας με 28 ψήφους σε σύνολο 29 ψηφισάντων (και 1 λευκό)

Από την ψηφοφορία απείχαν οι παρατάξεις του Χρυσού (του επίσημου ΠαΣοΚ δηλαδή) και του ΚΚΕ. Ψήφισαν οι συνδυασμοί Τζανή (25 παρόντες) και Μελά (4 παρόντες) και εξέλεξαν σχεδόν ομόφωνα τον κ. Λάλο. Χρειάζονταν 27 ψήφοι, συγκεντρώθηκαν τελικά 28.
Τρία αξιοσημείωτα της χτεσινοβραδινής συνεδρίασης:

• Η κυβερνητική παράταξη ψήφισε εναντίον της κυβερνητικής πολιτικής (περί Συμπαραστάτη, Καλλικράτη κλπ.)
• Ο Τζανής συνέπλευσε με τον Μελά στην κορυφαία ψηφοφορία της περιόδου!
• Η διαβούλευση είχε επιτυχή αποτελέσματα! Άντε βρε, και σε άλλες τέτοιες διαβουλεύσεις!

Ευχόμαστε καλή επιτυχία στο έργο του Κανέλλου Λάλου τον οποίο θεωρούμε αξιολογότατο και ικανό να δουλέψει ικανοποιητικά.

Όσο για τον ίδιο τον θεσμό, φοβάμαι ότι στις σημερινές συνθήκες της φτώχειας (ή πτώχευσης), της απογοήτευσης και της μιζέριας, μάλλον θα χρησιμέψει σαν προστατευτικό τείχος της αρχής ενάντια στην οργή του πολίτη παρά σαν τείχος του πολίτη ενάντια σε αυθαιρεσίες της αρχής. Σε ομαλές συνθήκες ίσως και να ήταν καλός θεσμός. Πάντως αυτό δεν αφορά στον κ.Λάλο.

Υπερ ή κατά του Μνημονίου; να ένα δίλημμα

.

Το ΚΚΕ είναι ξεκάθαρο: Όχι στο μνημόνιο, ανατρέψτε την πολιτική που καταστρέφει την εργατική τάξη και το εισόδημα και την αξιοπρέπεια του εργαζόμενου και απειλεί να πάρει πίσω ό,τι κέρδισε η εργατική τάξη τον 20ο αιώνα.
.
Ο Παπανδρέου είναι ξεκάθαρος: Κι εγώ είμαι εναντίον του μνημονίου και θα ήμουν με τους διαδηλωτές, όμως το αποδέχομαι (κοινώς την κάνω γαργάρα) γιατί αλλιώς κινδυνεύει το βιοτικό επίπεδο και οι κατακτήσεις των εργαζομένων και του λαού από την επικείμενη πτώχευση.
.
Ο Στρώς Καν είναι ξεκάθαρος: Κι εγώ, αν ήμουν Έλληνας, είπε, θα διαδήλωνα που μου κόβουν μισθούς και προνόμια, όμως πρέπει να πληρώσετε δίνοντας πίσω τα δανεικά χρήματα με τα οποία ζήσατε τόσο καιρό αλλιώς θα βυθιστείτε σε μεγαλύτερη μιζέρια
.
Υπάρχει λοιπόν κανείς που να είναι με το μνημόνιο;
Γιατί αυτοί που ΚΥΡΙΩΣ εκπροσωπούν τις δυο αντίθετες απόψεις είναι και οι δυο εναντίον του μνημονίου μόνο που το ΚΚΕ λέει "προσέξτε, σας δουλεύουν, δεν θα πάθετε τίποτα χειρότερο, τα χειρότερα βρίσκονται εδώ", ενώ ο Παπανδρέου και ο Στρως Καν λένε: προσέξτε, αν αντιδράσετε και δεν καταπιείτε τα μέτρα θα βρεθείτε σε ακόμη χειρότερη θέση"

 

Παράλληλα με τον κύριο κορμό του συλλογισμού τους ο καθένας βάζει και τις φραστικές παρενέργειες του πολιτικού του λόγου: Ανυπακοή λέει το ΚΚΕ, σοβαρότητα προτείνει η κυβέρνηση και το ΔΝΤ. Το θέμα όμως δεν είναι ΟΥΤΕ η ανυπακοή, ΟΥΤΕ η σοβαρότητα. Δεν είναι αυτά αντίθετα! Αντίθετες είναι οι ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ για τις συνέπειες που οδηγούν σε διαφορετικές στάσεις.
.
Η Εκτίμηση που λέει ότι ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ οδηγεί στην αντίδραση κατά του μνημονίου, είτε αυτή η αντίδραση ονομαστεί "ανυπακοή" είτε είναι συμμετοχή σε μια διαδήλωση, είτε ένα ψήφισμα που δηλώνει την αντίθεση στον Καλλικράτη, στις συγχωνεύσεις κλπ.
Η Εκτίμηση που λέει ότι ΚΑΤΑ ΒΑΘΟΣ ΕΧΟΥΝ ΔΙΚΙΟ και ο κίνδυνος χρεοκοπίας είναι πραγματικός και ότι από αυτόν θα πληγούν οι φτωχότεροι, οδηγεί σε σιωπηρή αποδοχή του μνημονίου, είτε αυτή η σιωπηρή αποδοχή ονομαστεί "διαφωνία με τα μέτρα" με ταυτόχρονη συμμετοχή στη σχετική διαδήλωση, είτε με ψήφισμα κατά του "Καλλικράτη" αλλά αναγκαστική συμμετοχή στο νέο θεσμό, είτε με ψήφισμα κατά των συγχωνεύσεων αλλά αναγνώριση της ανάγκης για κάποιες οικονομίες κλπ.
.
Ωστόσο υπάρχουν και οι Παρενέργειες. Κάποιοι νομίζουν ότι κάνοντας λαϊκισμό θα κερδίσουν ψήφους στις επόμενες εκλογές, και στον βωμό αυτού του μικροκομματικού συμφέροντος δεν διστάζουν να αντιταχτούν ακόμη και σε μέτρα εκλογίκευσης της κοινωνίας. Κάποιοι άλλοι νομίζουν ότι η σιωπηρή αποδοχή κάποιων πραγμάτων πρέπει να φτάσει στο "σφάξε με αγά μου να αγιάσω" και δεν διστάζουν να αντιταχτούν ακόμα και σε υγιείς αντιδράσεις του κοινωνικού σώματος (αυτές που θα τις επικροτούσαν και ο Παπανδρέου και ο Στρως Καν σύμφωνα με τις δηλώσεις τους).
.
ΝΑ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ:
Έρχεται το Κράτος και λέει: Για να πληρώσουμε τους δανειστές και να μη βρεθούμε σε χειρότερη θέση, θα σας κόψω μισθούς κλπ. Μας κόβει 3.000 ευρώ, ας πούμε, τον χρόνο. Ή μας συγχωνεύει το σχολείο μας με ένα διπλανό. Ή ακριβαίνει το εισιτήριο στα λεωφορεία κλπ. κλπ. Τι κάνουμε εμείς;

 

• ΣΤΑΣΗ Α':  Λέμε όχι στο κόψιμο του μισθού, διαδηλώνουμε και οδηγούμε την κοινωνική σύγκρουση στα άκρα.
• ΣΤΑΣΗ Β':  Λέμε όχι στο κόψιμο του μισθού, διαδηλώνουμε, αλλά τελικά την κάνουμε γαργάρα αντιλαμβανόμενοι ότι το κόψιμο ήταν αναγκαίο και στις επόμενες εκλογές ξαναψηφίζουμε ΠαΣοΚ
• ΣΤΑΣΗ Γ': Λέμε ναι στο κόψιμο του μισθού και λοιδορούμε τους διαδηλωτές ως εξτρεμιστές και φυσικά δεν ψηφίζουμε ούτε ΠαΣοΚ αφού πλέον δεν συμφωνούμε ούτε καν με Παπανδρέου και Στρως Καν. Οι κύριοι έχουν βρεθεί ξαφνικά αριστερά μας και αρχίζουμε να μην τους κατανοούμε!

.
Διαλέγετε στάση και παίρνετε!
.
Κανείς δεν είναι με το μνημόνιο λοιπόν; Μα φυσικά ΚΑΝΕΙΣ! Και γιατί διαφωνούν; Γιατί έχουν διαφορετικές απόψεις σχετικά με τις συνέπειες; Και πως εκδηλώνεται αυτή η διαφωνία; Οι μεν αντιδρούν κάθετα ενώ οι δε λένε απλά τη διαφωνία τους. Τη διαφωνία με το κόψιμο των μισθών, με τα σχέδια του ΟΛΠ, με τις συγχωνεύσεις των σχολείων, με τον Καλλικράτη κλπ. Εντάξει, ας μη σπάσουμε βιτρίνες, όχι όμως και να αποφεύγουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους!
.

Σήμερα συνεδριάζει η Επιροπή Ποιότητας, Αύριο συνεδριάζει το Δημοτικό Συμβούλιο

.
Στη σημερινή συνεδρίαση της Επιτροπής Ποιότητας Ζωής μοναδικό θέμα είναι ο ορισμός εκπροσώπων του δήμου στις Επιτροπές με ΟΛΠ και ΥΘΥΝΑΛ (υπ.ναυτιλίας).
Θα μάθουμε και την τελευταία θέση αλλά κυρίως την επίσημη της δημοτικής αρχής σε σχέση με τον ΟΛΠ γιατί τα δελτία τύπου λένε πότε το ένα και πότε το άλλο. Έχουμε πόλεμο ή δεν έχουμε τέλος πάντων....
.
Στο αυριανό δημοτικό συμβούλιο μεταξύ των θεμάτων είναι ο ΟΛΠ, οι συγχωνεύσεις σχολείων και οι μετακινήσεις-τοποθετήσεις προϊσταμένων (από την αντιπολίτευση αυτό το θέμα).
Θα ξεικνήσει και η διαδικασία για την επιτροπή διαβούλευσης. Έχει βάλει και το ΚΚΕ ένα σωρό θέματα (τίτλους θεμάτων). Να δούμε πότε θα συζητηθούν.
.

Συγχωνεύσεις Σχολείων

.

Η θέση του δήμου στο ζήτημα των συγχωνεύσεων σχολείων στην Ελλάδα γενικώς και στην περιοχή μας ειδικότερα εκφράστηκε από τον αντιδήμαρχο Παιδείας κ. Καψοκόλη και είναι η εξής:
.
(ακούγοντας το The Wall των Πινκ Φλόϋντ που δίνει και το φόντο μέσα στο οποίο κινείται η παιδεία στην Ελλάδα - και να σκεφτείς ότι οι άνθρωποι τα έγραφαν αυτά για το Αγγλικό Εκπαιδευτικό σύστημα!! δηλαδή... άντε γεια...!!!)

«Η Δημοτική Αρχή του Δήμου Κερατσινίου-Δραπετσώνας αντιτίθεται στις επιχειρούμενες από το Υπουργείο Παιδείας συγχωνεύσεις που αποτελούν ουσιαστικά καταργήσεις των Δημοτικών, Γυμνασίων, και Λυκείων στο Δήμο μας αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα. Το Υπουργείο Παιδείας προχωρά στο σχεδιασμό του, αγνοώντας τη βούληση και τις ανάγκες των Τοπικών Κοινωνιών, απαξιώνοντας έτσι το ρόλο της Αυτοδιοίκησης και των φορέων της Εκπαιδευτικής Κοινότητας. Η επιχειρούμενη κατάργηση των σχολικών μονάδων έρχεται ως συνέχεια της μείωσης των επιχορηγήσεων για τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων, το έτος 2010.»

Είναι φανερό πως τέτοιες ενέργειες δεν συμβάλλουν στην αναβάθμιση της λειτουργίας και του έργου των Σχολείων. Αντίθετα εντάσσονται σε μια συνολικότερη διαδικασία περικοπών σε ό,τι αφορά τη συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρέωση της πολιτείας να χρηματοδοτεί επαρκώς τη δημόσια και δωρεάν παροχή παιδείας. Η υλοποίηση ενός τέτοιου σχεδιασμού θα προκαλέσει μεταξύ άλλων μια σειρά από αρνητικές συνέπειες για την εκπαιδευτική διαδικασία, όπως είναι η αύξηση των μαθητών/τριών ανά τμήμα, η αύξηση του κόστους μετακίνησης των μαθητών και η περαιτέρω όξυνση των προβλημάτων που οφείλονται στις ήδη ανεπαρκείς κτιριακές υποδομές.»

Όλοι μαζί θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να έχουμε αποφασιστική γνώμη και ρόλο σε ό,τι αφορά τις ανάγκες των παιδιών μας για λειτουργικό και ανθρώπινο σχολείο. Για ένα δημόσιο ανοικτό σχολείο, για όλους, χωρίς αποκλεισμούς. Με βάση τα παραπάνω βούληση μας είναι να συζητηθεί το σοβαρό αυτό θέμα στην προσεχή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου μας.»
(από το μπλόγκ της Δημοτικής Αρχής ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ-ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ)
.
Θα έλεγα ευχαρίστως ότι αν υπάρχει ένας τομέας που δεν θα έπρεπε να υποστεί ΠΟΤΕ περικοπές αν θέλουμε να βλέπουμε την Ελλάδα ως πατρίδα μας και όχι ως οικόπεδο στο οποίο κατοικοεδρεύουμε, αυτός είναι ο τομέας ΠΑΙΔΕΙΑ!
.

• Επειδή όμως η ελληνοχριστιανική μας παιδεία είναι ένα τέτοιο κουρέλι,
• κι επειδή τυχαίνει να είμαι καθηγητής οπότε η θέση μου μοιάζει συντεχνιακή
• κι επειδή αναγνωρίζω ότι κάποιες διορθώσεις δεν θα ήταν άσχημες ή άχρηστες
• κι επειδή πιστεύω πως η ελληνοχριστιανική μας παιδεία φταίει για όλο το χάλι του ελληνισμού σήμερα
• κι επειδή βλέπω ότι το σύστημα σήμερα αν μπορούσε θα έκλεινε τα μισά σχολεία για να χτίσει φυλακές για τους φοροφυγάδες
• κι επειδή πιστεύω ότι καλά θα ήταν να χτίζαμε αν γινόταν και άλλα τόσα σχολεία
• κι επειδή ταυτόχρονα πιστεύω ότι καλό θα ήταν να διώχναμε αν ήταν δυνατόν τους μισούς καθηγητές για να προσλάβουμε στη θέση τους άστεγους και άλλες ομάδες του περιθωρίου (πιο πολλά θα είχαν να διδάξουν στα παιδιά μας), και τέλος,
• επειδή όλα αυτά είναι τόσο παράξενα και αντιφατικά, αλλά μέσα μου συνεκτικά και ταιριαστά 

γι αυτό, δεν παίρνω προς το παρόν θέση απέναντι στη τοποθέτηση του Καλημέρα Κερατσίνι Δραπετσώνα και επιφυλάσσομαι για την Τρίτη στο δημοτικό συμβούλιο.

Γ.ΤΣΙΡΙΔΗΣ